Mula sa Puso- Dagli 101

Tagaktak ang pawis, di rin mapakali. Wala na kasing masabi sa kanyang katext. Dinampot ulit ang cellphone nyang ilang minutong natengga.

"Bkt ayw mo png mgboyfrnd?"

"Eh ayaw ko pa eh nanjan ka nmn kya ok na ko. eh ikaw bkt ayw mo muna mgrlfrnd?"

Hirap na rin siyang huminga ngayon. Di niya alam kung sasabihin na niya ang pakiramdam na pilit niyang ibinabaon. Gumalaw na ang kamay, mabilis ang pagpindot, at kanya nang nasabi...

"Eh kasi kng mgggrlfrnd ako gs2 ko sna ikw, kya lng ayw mo p kya ayw ko rin muna."

At lumabas na ang pusong dati ay naka-kahon.

- mula sa nagmamay-ari ng aking puso, ang MAHAL KO:')

END LINE

“Nung nakilala kita, wala akong pakialam. Nung nagkwento ka, natutunan ng puso at tainga ko na ikaw ay pakinggan. Nung sinabi mong mahal mo ko, kakaibang saya ang naramdaman ko. Kasabay ng pagmamahal ko sayo, niyakap ko ang mundo mo, sa ngayon hindi pa siguro buong-buo, pero matututunan ko din lahat ng ito…”

Mahirap din pala yung ganun, akala mo tanggap mo na ang lahat, pero ang tunay na tanong, tanggap ka ba ng lahat?

Tanggap ba nilang ikaw ang mahal?

Tanggap ba nilang ikaw ay minamahal?

Tanggap ba nilang nasa buhay ka ng taong kanila ring minamahal?

Mahirap malagay sa sitwasyon na kayong dalawa lang ang masaya para sa inyong dalawa.

At mahirap din pala talagang magmahal, na kayo lang din ang may alam na kayo ay nagmamahalan.

Sinubukan kong basagin ang katahimikan, kaya nga sinabi ko rin kila Nanay at Tatay.

Mga taong gusto ko matanggap ka kasi ikaw ang mahal ko at wala nang iba.

At mga taong tinanggap ang nararamdaman ko kahit sa tingin ng maraming tao ay hindi tama.

Ikaw kaya? Mababasag mo rin kaya ang katahimikan?

Masasabi mo rin kaya sa kanila ang iyong nararamdaman?

Handa akong maghintay...

Handa na rin ako. Natatakot lang ako na baka sila ang di handa sa pagdating ko...

LAKAD, MASID, TAWA- My PhotoWalk:)

"Ang joke nakakatawa, hindi nakakasakit"
Ito yung isang post sa FB na talaga namang tumatak sa isip ko. Ou nga naman, layunin ng joke na makapagpatawa pero minsan nakakasakit na rin ng iba.


HUMOR. Ito naman yung topic na nabunot ko para sa photowalk namin. Paano ko makakahanap ng mga bagay na nakakatawa? Hinahanap ba yun? Anong kukunan ko? Wacky pose ng mga tao?
Pero sabi nga ni Sir Elvert, "Don't take it literally"
Naisip ko naman, "Hala, paano yun?" 


Dapat ata makahanap ako ng isang bagay na ako mismo, kahit papaano, natawa.


At pagkatapos nga ng kaunting daldalan, nagsimula na kaming maglakad. Ito ang una kong nakita, sa totoo lang di naman talaga siya nakakatawa, natawa lang ako kasi naisip ko "Tao talaga oh, pwede namang itabi na lang dun sa isang sticker yung isa para pareho makita pinaglalaban nila"

PATALBUGAN. Anti o Pro? Nakakatawa lang isipin na kailangan pang takpan ang unang naglagay samantalang maaari ka namang tumabi dito nang makita rin ng iba ang iyong kalaban.

Madalas sa atin, natatawa tayo sa mga kamalian ng ibang tao. Pero minsan nakakatawa lang kasi talagang simpleng bagay  na nakikita na naman, di pa nabibigyan ng pansin, palibhasa umuubra ang "PWEDE NA".

PASAWAY. Nakakatawang isipin na ang nagmamay-ari nito ay nakabili ng sasakyan pero di nabasang hindi pwedeng pumarada sa pinagparadahan.

SARADO pero may TAO. Isang fastfood chain na parang ayaw naman magpapasok ng customer dahil nanatili pa ring CLOSED ang nakalagay sa pinto kahit marami ng kumakain sa loob.

Nakakatawa ring isipin na napakamalikhain talaga nating mga Pilipino pagdating sa pagpapahayag ng ating mga damdamin.

PARA KANINO? Katagang ang pinatutungkulan lang ay iisang tao: Gloria Macapagal Arroyo.

Madalang tayong makakita kapag sobra tayong naghahanap. May mga bagay kasi na nalalagpasan na ng ating mga mata dahil sa paghahanap ng iba pang maganda. Sinundan ko itong dagang ito hindi lang dahil natawa ako sa kanya kasi ang laki niya talaga, pero dahil natuwa rin ako sa kanya kasi di niya tinantanan ang plastik na yan makuha lang ang gusto niya.

MALIIT PERO DETERMINADO. Nakakatuwang pagmasdan ang daga na ito na hindi sumusuko makuha lang ang kanyang gusto.

Gusto mo bang kumita? Maraming paraan! Maging malikhain ka lang!:) Saan ka naman makakakita ng isang pawnshop na may manequin sa loob? Sa ERMITA lang yan kaibigan!;)

STORE NA, PAWNSHOP PA! Isang pawnshop na ang modelo ay isang manequin, maaari rin kayang bumili dito ng damit?

Kung di mo bibigyang-pansin, di mo talaga makikita. Pero kung titingnan mo mabuti, matatawa kang talaga!

KELAN BA TALAGA? Isang paanyaya sa mga nagnanais magkaroon ng bagong kaibigan,  ano? Pupunta ka ba?

KAIN NA!  Ang party sa lugar na ito, old fashion na, British way pa! Curious ka ba? Punta na!

PALIT-PERA. Ano nga kaya ang pinakaiba ng isang SWEET money changer sa iba pang money changer sa bansa?

Madalas, mali, pero kahit papano, mapapatawa ka kasi maiisip mo na lang, "Weird talaga natin, kaya di umuunlad ang bansa eh"

WALANG-HULI. Hangga't uubra, pagpipilitan pa., kahit no loading and unloading zone, sige magsakay lang, wala namang ibang nakakakita.

Mahirap maghanap ng katatawanan sa paligid kapag literal na katatawanan ang hahanapin mo. May mga bagay sa paligid natin na minsan, simple, pero nakakapagpasaya at yung iba kahit mali, nakakatawa. Pero sana, pagkatapos nating tumawa, matuto pa rin tayong itama ang mali at gawin ang tama. Masarap tumawa, masarap maging masaya. Yan tayong Pinoy eh! Diba? Magaling tayong magpatawa at magpasaya nang di natin talaga nalalaman at sinasadya.

COUNT WHAT YOU CAN GIVE-- Photo Essay

Life is not just about being...

It is not just about getting...

But it is about SHARING...

 

HOME. Basilika ng Nazareno has been a home to many,
 a place of faith, hope and healing.
A place where they can find peace, where they can find joy,
 where they can find LIFE.

SIESTA. It is where these people can rest. Eating, taking a nap, 

and still waiting until someone

 pay attention

 to them and buy flowers and rosary.

ESTIMATING. It is where these kids are trying to estimate
 how much money they can earn to ease their hunger.

It is a HOME where these kids play and work... 

Kiray and his brother who has nothing but HOPE that someone will buy their flowers so they can go home with money to buy food.

GETTING STARTED. Many people are already coming
 in and out of the church, the siblings get started to sell their
 Sampaguitas already.

"No one is so poor that he cannot give, and no one is so rich that he cannot receive"- Mother Teresa of Calcutta

TRYING HARD.Convincing this man to buy is hard,
 especially if he keeps his eyes straight and do not bother 
to look at this child.

PRETENTION. Despite all the things the siblings said,
this man pretends not to hear anything
and walks out without looking back.

  PLEASE. 10php for one sampaguita would not make
 someone like her poor but can make Kiray
and her other 7 siblings eat.

FAIL. No matter what she does,
she still fail to sell even one Sampaguita.

NEVER GIVE UP. But giving up was never in her vocabulary,
 at the age of 8,
she is already the life of her siblings,
in her hands 9 lives is at stake including her mother and stepfather.

IGNORED. That is why even if she is often ignored by the people,
 she still continues.
One person goes, but another person will come, a new hope for her.

We are being fulfilled by fulfilling other people's needs. God gave us all that we need not for us to be boastful and selfish but for us to share our blessings. We are like an empty glass, but God fill us with water. How can He refill us again if we are not to share?

Hindi tayo mauubusan kapatid! Kaya matuto tayong magbigay!

SOUNDTRACK OF MY SUMMER

"Your voice was the soundtrack of my summer, Do you know you're unlike any other?"

Tick-tock, tick-tock..

And now it's time to wake up..

Inaamin ko, hindi ako yung taong nagdadasal pagkagising pa lang sa umaga, katulad ng karamihan, cellphone din ang una kong tinitingnan..

"1 new message"

At kung magdadasal man ako, tanging panalangin ko lang, ikaw sana ang laman ng 1 new message na ito.

Di ko alam kung malakas lang talaga ako kay Lord, o pinagbibigyan Niya lang talaga ako. Akalain mo yun, ikaw nga oh! :))

Grabeh lang ang ngiti ko,

"Gudmorning mahal na mahal ko!"

"Tanghali na mahal ko, bumangon ka na..."

Ako naman si reply, "Gising na po..."

Ang sarap lang sa pakiramdam na may taong nagpapaalala sayo na kumain ka na pagkagising mo pa lang sa umaga, yung may nagsisimula ng araw mo sa mga salitang "mahal na mahal kita"

At kapag pinahintulutan ng pagkakataon, tatawagan ka pa para lang gisingin ka at sabihin sayong mahal na mahal ka niya..

Ganito kasaya summer ko!:)) Yung feeling na parang ayaw mo na matapos, pero lagi kang excited sa mga mangyayari pa sa mga susunod na araw...

Yung feeling na di mo mabitawan ang phone mo kasi lagi mong hinihintay ang text at reply niya..

Yung feeling na gumagawa ka ng away para lang lambingin ka niya at paulit-ulit sabihin sayo kung gaano ka niya kamahal..

Yung feeling na nagpupuyat ka kasi hinihintay mo siyang makauwi..

Tapos sabay kayo matutulog..

Sabi mo nga dati, gusto mo sabay tayong natutulog para you'll be my last thought before I sleep.. Eh kahit naman di tayo sabay matulog ikaw pa rin last thought ko, kahit habang natutulog ako, ikaw pa rin nasa isip ko..

Yung feeling na naiinis ka kasi bigla bigla na lang di magrereply, yun pala tinulugan ka na,

tapos kunwari magtatampo, pero ayun, di rin naman nakakatiis.. hahaha.

Yung feeling na ang hirap tapusin ng mga tawag, kahit nakaka ilang babye na kayo sa isa't isa, ayaw niyo pa rin ibaba.. hanggang sa maputol na lang ang linya..

Yung feeling na buong pag-uusap niyo 'I Love You' lang ang sinasabi niyo sa isa't isa..

Tapos minsan kakantahan ka pa, o kaya kakantahan kita..

Yung feeling na iinisin ka niya tapos lalambingin ka ulit pagkatapos..

At yung pang iinis niya, nakakaiyak talaga. T_T

"Kahit anong gawin ko, ang importante, ikaw ang mahal ko"

Nakakainis diba? HAHAHA.

Pero wala eh, mahal na mahal ko na nga ata talaga siya..

Yung feeling na pareho kayong umaasa na sana magtagal to,

Sana mahintay natin ang isa't isa...

Sana ngayon na agad yung oras para tayo na talaga..

Sana ganito pa rin tayo pagkatapos ng 3 taon..

Sana wala ng magbago...

Yung feeling na gumagawa ka ng paraan magkita lang kayo...

Yung hawak niya lang kamay mo..

Tapos habang kumakain kayo sasabihin sayo na, "Pupuntahan kita sa school mo, babantayan kita..." na para bang makakahanap ka pa ng iba na hihigit sa kanya, o kaya naman papalit sa kanya sa puso mo..

Yung yayakapin ka niya ng mahigpit na mahigpit!

O kaya minsan papaubos sayo ang sangkaterbang pagkain.

At yung feeling na ako, na ayaw na ayaw pinaghihintay, nakakapaghintay sayo ng kahit ilang oras..

Yung feeling na kulang na kulang ang araw pag di ko siya nakakausap..
Pag magkaaway kayo o kaya may tampuhan, naubos na ang luha ko kakaiyak..
Yung feeling na lagi kang nag-aalala sa kanya..
Yung feeling na wala kang magawa kundi ang maghintay sa muling pagdating niya..


Yung feeling na napapraning ka sa tuwing kausap niya yung ex niya..
Yung feeling na sa lahat ng pwedeng mawala sayo, isa siya sa pinakaayaw mong mawala sa buhay mo..


Ito ba yun? Ito na ba talaga yun? Yung feeling ng talagang nagmamahal? 
Kung ito man yun, SOBRANG SAYA KO AT NARARAMDAMAN KO ITO.
AT SOBRA SOBRA ANG SAYA KO KASI IKAW ANG MINAMAHAL KO NG GANITO>

Mayroong isang araw sa buhay ko ang di ko talaga makakalimutan..

Yun ay yung araw na gumising ako at sinabi mo sa akin na mahal mo ko at di mo ako iiwan..